Wat betekent pull rate?
Pull rates beschrijven hoe vaak een kaartsoort gemiddeld voorkomt, bijvoorbeeld één illustration rare per zoveel packs. Voor Engelse producten bestaan er geen officiële cijfers: de community rekent ze zelf uit door duizenden packs bij te houden.
The Pokémon Company publiceert niets
Voor Engelse en Europese producten maakt The Pokémon Company niet bekend hoe vaak welke kaart voorkomt. Er staat niets op de verpakking en er is geen officiële tabel.
Alles wat je erover leest komt dus uit onderzoek van verzamelaars zelf. Dat betekent niet dat het onzin is, maar wel dat je het als schatting moet lezen en niet als feit.
Behalve in China
Daar is het wel verplicht. Chinese regelgeving rond kansspelen eist dat de kansen op de verpakking staan, dus Simplified Chinese producten hebben een officieel overzicht met percentages per rarity op de doos.
Voor jouw Engelse producten verandert dat niets, maar het is wel het bewijs dat die cijfers gewoon bestaan. Ze worden alleen niet overal gedeeld.
Hoe komt de community aan die cijfers?
Door te tellen. Mensen die veel packs openen, houden bij welke hits eruit komen en gooien dat op een hoop, vaak in een gedeeld spreadsheet of via een forum of Discord. Zijn er genoeg packs geopend, dan zie je vanzelf hoe vaak iets voorkomt.
Hoe meer packs er zijn geteld, hoe betrouwbaarder het beeld. Bij een paar honderd zegt het weinig, bij tienduizenden begint het ergens op te lijken.
Voor de zeldzaamste kaarten blijft het lastig. Als een specifieke special illustration rare volgens die tellingen maar eens per duizend of meer packs opduikt, moet je er belachelijk veel tellen om daar iets zinnigs over te kunnen zeggen. Uitgerekend bij de chase card van een set, waar iedereen de kans van wil weten, zijn de cijfers dus het minst betrouwbaar.
Waarom je voorzichtig moet zijn met deze cijfers
Drie dingen vertekenen het beeld.
Er zijn zelden genoeg packs geteld. Veel cijfers die rondgaan komen van één persoon die één display heeft geopend. Dat is geen pull rate, dat is een anekdote.
Mensen melden hun goede pulls vaker. Wie een dure kaart trekt, post daar een foto van. Wie een hele bundle opent zonder iets bijzonders, doet dat meestal niet. Daardoor lijken zeldzame kaarten in gedeelde data vaker voor te komen dan ze in werkelijkheid doen.
Het verschilt per set. Een cijfer uit een vorige set zegt weinig over de set die nu in de winkel ligt. Setgroottes en samenstellingen verschillen, dus je kunt getallen niet zomaar overzetten.
Een gemiddelde is geen belofte
Dit is waar de meeste mensen de mist in gaan. Stel dat er gemiddeld één bepaalde kaart per honderd packs uitkomt. Dan betekent dat niet dat je hem hebt na honderd packs.
Elk pack staat op zichzelf. Je kunt er tweehonderd openen zonder resultaat, of hem in je derde pack trekken. Het gemiddelde zegt iets over heel veel packs bij elkaar, niet over jouw doos.
Dat werkt ook de andere kant op: een reeks tegenvallende packs maakt de volgende niet kansrijker. Dat gevoel dat je "er nu wel aan toe bent" is precies de denkfout waar het bij dit soort producten om draait.
Wat heb je er dan aan?
Twee dingen, mits je ze goed gebruikt.
Je kunt er grofweg mee inschatten of packs openen of los kopen verstandiger is. Als een kaart volgens de tellingen zeldzaam is, kost hem uit packs proberen te halen vrijwel altijd meer dan hem gewoon kopen.
En je kunt er verwachtingen mee bijstellen. Wie weet dat de mooiste kaart uit een set zelden voorkomt, koopt een display met andere verwachtingen dan iemand die denkt dat er wel eentje in moet zitten.
Wat je er niet mee kunt: uitrekenen wat een doos je gaat opleveren. Ga je packs openen, doe dat dan omdat je het leuk vindt, met geld dat je kunt missen.